Pytanie: Pracownik (54 lata) choruje od 4 do 12 września 2023 r. Z tytułu umowy o pracę otrzymuje minimalne wynagrodzenie. Wcześniej chorował w sierpniu (od 21 do 25), lipcu (od 17 do 21) i czerwcu 2023 r. (od 14 do 27). Dla zachorowania w czerwcu 2023 r. obliczyliśmy podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby z uwzględnieniem wynagrodzenia za okres od czerwca 2022 r. do maja 2023 r. Ponieważ obliczone przeciętne miesięczne wynagrodzenie było niższe od minimalnego wynagrodzenia obowiązującego od 1 stycznia 2023 r., tj. od kwoty 3.490 zł, podstawę wynagrodzenia za czas choroby za czerwiec podnieśliśmy do kwoty 3.490 zł. Ponieważ między wynagrodzeniem za czas choroby w czerwcu oraz zasiłkiem chorobowym w lipcu, sierpniu i wrześniu 2023 r. przerwa nie przekraczała miesiąca kalendarzowego, to nie zmienialiśmy podstawy wymiaru zasiłków chorobowych (art. 43 ustawy zasiłkowej). Pracownik twierdzi, że nieprawidłowo obliczamy podstawę wymiaru. Czy faktycznie powinniśmy dla każdego okresu choroby obliczać podstawę wymiaru zasiłku chorobowego na nowo?