Składniki wynagrodzenia określone w stawce miesięcznej w stałej wysokości uwzględnia się przy ustalaniu ekwiwalentu, w wysokości należnej w miesiącu nabycia prawa do tego ekwiwalentu. Natomiast zmienne składniki płacowe przysługujące za okresy nie dłuższe niż 1 miesiąc, wypłacone pracownikowi w okresie 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu, uwzględnia się przy ustalaniu tego ekwiwalentu w przeciętnej wysokości z okresu 3 miesięcy. Podobnie postępuje się ze składnikami wynagrodzenia przysługującymi pracownikowi za okresy dłuższe niż 1 miesiąc. Wypłacone w okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu, uwzględnia się w średniej wysokości z tego okresu.

Jeżeli pracownik nie przepracował pełnego, 3-miesięcznego okresu, wynagrodzenie faktycznie mu wypłacone w tym okresie dzieli się przez liczbę dni pracy, za które przysługiwało to wynagrodzenie, a otrzymany wynik mnoży przez liczbę dni, jakie pracownik przepracowałby w ramach normalnego czasu pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. Dotyczy to sytuacji, w której zatrudnienie trwało przez cały 3-miesięczny okres, ale ze względu na nieobecności np. na chorobę pracownik uzyskał niższe wynagrodzenie.

Ekwiwalent za urlop wypoczynkowy – kiedy przysługuje pracownikowi

Ekwiwalent pieniężny przysługuje pracownikowi w przypadku niewykorzystania urlopu w całości lub w części z powodu:

• rozwiązania lub
• wygaśnięcia stosunku pracy.

Zatem, tylko ustanie zatrudnienia uniemożliwiające wybranie urlopu bieżącego bądź zaległego, upoważnia do wypłaty należności pieniężnej.

Na obowiązek jej wypłaty nie wpływa:

• rodzaj umowy o pracę,
• staż pracy,
• tryb czy przyczyna zakończenia stosunku pracy.

Pracodawca nie ma obowiązku wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego tylko wówczas, gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu w czasie pozostawania pracownika w stosunku pracy na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej z tym samym pracodawcą bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy o pracę z tym pracodawcą.

Jak ustalić wysokość ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy

Składniki wynagrodzenia określone w stawce miesięcznej w stałej wysokości uwzględnia się przy ustalaniu ekwiwalentu, w wysokości należnej w miesiącu nabycia prawa do tego ekwiwalentu. Natomiast zmienne składniki płacowe przysługujące za okresy nie dłuższe niż 1 miesiąc, wypłacone pracownikowi w okresie 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu, uwzględnia się przy ustalaniu tego ekwiwalentu w przeciętnej wysokości z okresu 3 miesięcy. Podobnie postępuje się ze składnikami wynagrodzenia przysługującymi pracownikowi za okresy dłuższe niż 1 miesiąc. Wypłacone w okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu, uwzględnia się w średniej wysokości z tego okresu.

Jeżeli pracownik nie przepracował pełnego, 3-miesięcznego okresu, wynagrodzenie faktycznie mu wypłacone w tym okresie dzieli się przez liczbę dni pracy, za które przysługiwało to wynagrodzenie, a otrzymany wynik mnoży przez liczbę dni, jakie pracownik przepracowałby w ramach normalnego czasu pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. Dotyczy to sytuacji, w której zatrudnienie trwało przez cały 3-miesięczny okres, ale ze względu na nieobecności np. na chorobę pracownik uzyskał niższe wynagrodzenie.

W stosunku do ekwiwalentu przyjmuje się także zasadę, że jeżeli przez cały okres przyjęty do ustalenia podstawy wymiaru, poprzedzający miesiąc nabycia prawa do tego świadczenia, lub przez okres krótszy, lecz obejmujący pełny miesiąc kalendarzowy lub pełne miesiące kalendarzowe, pracownikowi nie przysługiwało zmienne wynagrodzenie, przy ustalaniu podstawy wymiaru uwzględnia się najbliższe miesiące, za które pracownikowi przysługiwało takie wynagrodzenie.

Jak obliczyć ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy

Ekwiwalent za niewykorzystany przez pracownika urlop wypoczynkowy oblicza się:

• dzieląc sumę miesięcznych wynagrodzeń wyznaczonych na podstawę wymiaru ekwiwalentu, przez odpowiedni współczynnik urlopowy, a następnie
• dzieląc otrzymany wynik tj. ekwiwalent za jeden dzień urlopu przez liczbę odpowiadającą dobowej normie czasu pracy obowiązującej pracownika, a następnie
• mnożąc tak otrzymany ekwiwalent za jedną godzinę urlopu przez liczbę godzin niewykorzystanego przez pracownika urlopu wypoczynkowego.

Podstawa prawna:
Art. 171 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

§ 14, § 15, § 16, § 17, § 18, § 19 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop.