Zmiany dotyczą terminu przystąpienia do PPK osób 50+, dokonania pierwszej wpłaty na PPK. Inny obowiązuje też termin na dokonanie wpłat dodatkowych za uczestnika PPK.

Podmiot zatrudniający (pracodawca, zleceniodawca) zawiera umowę o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz osoby zatrudnionej, która ukończyła 55. rok życia i nie ukończyła 70. roku życia, wyłącznie na jej wniosek. Ubezpieczony 55+ jest obejmowany PPK tylko wówczas, gdy złoży wniosek, że chce być objęty PPK.

Przed zmianąpodmiot zatrudniający zawierał umowę o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz takiego ubezpieczonego, jeżeli w okresie 12 miesięcy poprzedzających pierwszy dzień zatrudnienia był on zatrudniony w tym podmiocie łącznie przez co najmniej 3 miesiące. Gdy nowo zatrudniona osoba w wieku 55+ nie posiadała takiego okresu zatrudnienia, to umowa o prowadzenie PPK w jej imieniu i na jej rzecz powinna być zawarta dopiero po osiągnięciu co najmniej 3-miesięcznego zatrudnienia. Okres 3-miesięczny był liczony jako 90 dni.

Po nowelizacji przepisów zawarcie umowy o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz osoby w wieku 55+ powinno nastąpić niezwłocznie po złożeniu przez nią wniosku, okres zatrudnienia nie ma już znaczenia. Co ważne, zmiana dotyczy zarówno pracowników, jak i zleceniobiorców.

Przed nowelizacjąpodmiot zatrudniający zawierał umowę o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz osoby zatrudnionej, która ukończyła 18 lat i nie ukończyła 55. roku życia po upływie 3. miesiąca zatrudnienia w podmiocie zatrudniającym, nie później niż do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin 3 miesięcy zatrudnienia, chyba że osoba zatrudniona przed upływem tego terminu złożyła deklarację rezygnacji.

Po nowelizacjipodmiot zatrudniający zawiera umowę o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz ww. osoby zatrudnionej nie wcześniej niż po upływie 14 dni zatrudnienia i nie później niż do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin 3 miesięcy zatrudnienia, chyba że ubezpieczony złoży deklarację rezygnacji.

Podmiot zatrudniający po zawarciu umowy o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz osoby zatrudnionej jest obowiązany do obliczenia i dokonania wpłat do wybranej instytucji finansowej finansowanych przez ten podmiot oraz do obliczenia, pobrania od uczestnika PPK i dokonania wpłat do wybranej instytucji finansowej wpłat finansowanych przez uczestnika PPK.

Wpłaty finansowane przez podmiot zatrudniający są obliczane, a wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są obliczane i pobierane od uczestnika PPK w terminie wypłaty wynagrodzenia przez podmiot zatrudniający.

Po nowelizacji pierwsze wpłaty oblicza się i pobiera się od wynagrodzenia wypłaconego uczestnikowi PPK po powstaniu stosunku prawnego wynikającego z umowy o prowadzenie PPK. Pierwsze wpłaty są dokonywane w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały obliczone i pobrane.

Przed zmianą przepisów podmiot zatrudniający dokonywał wpłat, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał stosunek prawny wynikający z umowy o prowadzenie PPK.

Zmiana powoduje, że podmiot zatrudniający może dokonywać pierwszych wpłat na rachunek instytucji finansowej w tym samym miesiącu, w którym została zawarta umowa o prowadzenie PPK. Na takich zasadach przed zmianą dokonywało się tylko wpłat kolejnych.

Oprócz wpłaty podstawowej w wysokości 2% swojego wynagrodzenia uczestnik PPK może zadeklarować wpłatę dodatkową w wysokości do 2% wynagrodzenia.

Przed zmianą przepisówdeklaracja wpłaty dodatkowej obowiązywała już w miesiącu jej złożenia. Oznaczało to, że gdy deklaracja została złożona na początku miesiąca, a pod koniec miesiąca ubezpieczony otrzymywał wynagrodzenie, to od tego wynagrodzenia pracodawca był zobowiązany naliczyć już składkę dodatkową.

Po nowelizacji przepisówwpłata dodatkowa w wysokości zadeklarowanej przez uczestnika PPK obowiązuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uczestnik PPK złożył deklarację wpłaty dodatkowej.